Lisboa

Ik ben naar Lisboa (Lissabon) geweest met een lieve vraow (vrouw), van wie ik hao (hou). Wat een stad, wao (wow). Ik was er vier hele dagen op bezoek en ik heb er een film van gemaakt, die je nao (nu) kunt bekijken.

plaatje 1 (2)We hebben even goed de toerist uitgehangen. Zo hebben we in de schattige trammetjes gereden, die soms met een rotvaart omlaag door de straatjes denderen en dan weer omhoog moeten tuffen. We hebben in een bus gezeten die de rivier de Taag inreed, en er gelukkig ook weer uitkwam. We hebben ook beesten gezien in de plaatselijke dierentuin. De Lissabonners deden er verder alles aan om het ons naar de zin te maken. Abrigado (bedankt) voor het bouwen van alle bezienswaardigheden en nee, ik wil geen gekleurd hoedje, ketting, roos of drugs kopen, maar abrigado voor het aanbod.

We verbleven in een goedkoop hotel, met vochtplekken aan de muur en een defecte airconditioning. Maar de locatie (midden in het oude centrum) was geweldig en het feit dat we überhaupt verkoeling nodig hadden op deze oktoberdagen was alleszins mooi meegenomen. De week daarvoor was er namelijk noodweer met heftige overstromingen. Nu was er overdag alleen zon met +30 graden Celsius en ‘s avonds kon je de korte broek aanhouden.

Onze mascotte op reis heette Wilma het Draakje, vernoemd naar degene die haar heeft vervaardigd; de moeder van mijn vriendin. Ik bedoel, Wilma is de voornaam van mijn schoonmoeder. Ze is allerminst een draak van een schoonmoeder. Zie hierboven een fotocompilatie van Wilma het Draakje.