De Avonturen van Bil van Schraalte

Een geslaagd bezoekje aan het Kruidvat.

Bil van Schraalte was een onwelriekende, dakloze man uit het fictieve Overijsselse dorpje Schraalte. En hij heeft ook al geen baan. Op een wonderschone dag kocht hij van zijn laatste bij-elkaar-gebedelde centen een pakje vochtig toiletpapier met kamille van het Kruidvat-huismerk. Dat bleek een zeer goede keus te zijn. Niet alleen was Bil van Schraalte onder de indruk van de verkwikkende geur van kamille, maar tevens genoot hij met volle teugen van de heilzame werking van dit produkt op zijn schrale kontje.

Bil ervoer zijn eerste kennismaking met vochtig toiletpapier en kamille als een openbaring. Vanaf dat moment zou alles beter en frisser worden. Het enige dat hij nog nodig had was een heus toilette. Maar het belangrijkste was dat hij eindelijk een doel in zijn leven had gevonden. Zijn persoonlijke queeste werd het om als een soort Jehova’s getuige langs de huizen van Schraalte te gaan om te vertellen over het mirakel dat vochtig toiletpapier met kamille heet en hoe daarmee de onheilige schraalheid der billen te verdrijven. Menig maal heeft Bil zijn voet tussen dichtslaande deuren moeten zetten teneinde ook de hardvochtige mensen te overtuigen van zijn zachtvochtige bedoelingen. Als het echt nodig moest, dan bood hij met plezier een gratis demonstratie aan op hun toilette. Ja, onze Bil deed alles om ‘zijn grote boodschap’ te verspreiden bij de mensen in Schraalte en tegelijkertijd zijn eigen achterste schoon en frisch te houden.

Le klamme kutcaravan

Bil werd hier steeds beter in. De billijkheid van zijn betoog werd in de contreien van Schraalte weliswaar niet direct ingezien, maar hij kwam tenminste bij de mensen thuis en hij bedelde zo wel weer wat centen bij elkaar. Zeker wel €1,49 per dag; genoeg voor een pakje van zijn favoriete product. Binnen enkele jaren was hij binnen. Althans, hij was binnen in zijn eigen – door de bewonersvereniging van Schraalte aangeschafte – klamme kutcaravan, of “luxe deporteerbare bungalow” zoals de bewonersvereniging het armzalige ding betitelde. Met een eigen toilette, althans, een septic tank.

Deze plotselinge luxe bracht Bils hoofd een beetje op hol. Mede op “goedbedoeld aanbevelen” van een groot aantal Schraaltenaren liet hij zijn caravan naar Zuid-Frankrijk brengen, zodat hij daar lekker verder kon gaan met zijn missie: het verspreiden van zijn blijde boodschap over ‘le papier toilette humide avec kamille du Kruidvat’. “Dah mut oe echt doen man. Die Frans’n zull’n oe op hand’n drag’n“, zeiden de Schraaltenaren (in Schraaltens accent).

Vanwege zijn verhoogde status, van zwerver naar god in Zuid-Frankrijk, vond Bil van Schraalte zijn eigen naam opeens zo ordinair klinken. Hij liet zich daarom voortaan ‘Baron le Bil van Schraalte’ noemen. Maar het leven in Zuid-Frankrijk was niet zo chique als hij verwacht had. Uit ontevredenheid over de plaatselijke hangtoiletten, alsmede het misselijkmakende roze toiletpapier, is hij na twee maanden weer teruggekeerd in zijn vertrouwde dorp Schraalte.

Feest!

De inwoners van Schraalte waren Bil inmiddels toch wel gaan missen, omdat het leven in het dorp nog schraler bleek te zijn zonder zijn aanwezigheid. Er werd een groot feest gevierd ter ere van de terugkeer van hun Bil. Als kadootje werd Baron le Bil van Schraalte een levenslange voorraad vochtig toiletpapier met kamille aangeboden door het dorpsbestuur. (Het idee hierachter was echter dat hij nu tenminste niet meer hoefde te bedelen voor zijn vochtig toiletpapier met kamille). Hij wist zijn waardering voortreffelijk uit te drukken in de an(n)alen die hij zelf schreef. Het nu al legendarische feest, dat ergens achterin mei aanving, duurde de rest van het jaar en iedereen deed mee.

Datzelfde jaar werd Schraalte geannexeerd door de Gemeente Schonebillen. Voorts was er geen Schraalte meer, alleen Schonebillen. Het leven werd nu wel een fractie duurder, maar dat vonden de bewoners helemaal niet erg. Het feest ging gewoon door en ze leefden nog lang en hygiënisch.

FinGr. Sijmster ©———————————————————————————————

4 thoughts on “De Avonturen van Bil van Schraalte

  1. Wat een epos, en wat een belevenissen. Mooi beschreven, Sijmster! Doet me ook denken aan dat prachtige fonds tegen alle schraalheid, het Labellofonds.

  2. Pingback: Een webstek over comedy, werk en meer. » Blog Archive » Ludieke Schoenpoetser gezocht

Geef een reactie

Your email address will not be published. Required fields are marked *