De Passie van de Paashaas

Amsterdam.-Klein

Goede Vrijdag t/m Tweede Paasdag 2011: ik heb drie speciale stand-upcomedyoptredens verzorgd, op drie verschillende locaties in Nederland, met exclusieve Paasgrapjes en gewoon een beetje nonsens, in een paashaaspak. En ik heb er een filmpje over gemaakt, waarin je mij ook een hond uit ziet laten, en meer van dat soort malle dingen. Maar dat filmpje heb ik maar even verborgen als een paaseitje. Hoe dan ook, het is het verhaal van een bijzonder knaagdier op een zoektocht naar roem, passie, eieren en humor. Toch, geen Oscarmateriaal.

Waarom doet een Paashaas aan stand-upcomedy? Gewoon, omdat hij zo z’n ei kwijt kan. Het verrassingsoptreden bij het kerstdiner van BLOQ op mijn oude studentenvereniging in Leiden op Goede Vrijdag was geslaagd. Het was ook zeker niet het laatste avondmaal dat ik met de lieden van BLOQ zou hebben. Het optreden in Kasteel Woerden op Stille Zaterdag was ook okee. Het bleef in ieder geval niet lang stil die middag. Alleen het optreden in het uiterst Paashaasonvriendelijke Comedy Café te Amsterdam (op Tweede Paasdag) was – op z’n zachts gezegd – niet om over naar huis te schrijven. Er werd door de organisatie van deze laatste toko zeer onaardig gereageerd op het bezoekje van de Paashaas. Ze vonden mijn pak ongepast. Maar aan de gaten en geuren te merken was het al zeer vaak gepast.

Ik was dus het haasje die dag. Onvoorstelbaar dat juist een café speciaal voor stand-upcomedy niet begrijpt wat een ludieke actie is. Aan de andere kant, een beetje komiek heeft het natuurlijk niet nodig. Neem nou Jan Jaap van der Wal, die heeft geen hazenpak nodig. De mensen hangen sowieso aan zijn lip.

Nog een keertje, in 2014

In 2014 heb ik nog een keer de stoute paasschoenen aangedaan, dit maal met ‘slechts’ één echt optreden, in Hoorn. Er waren zoveel mensen op afgekomen, het was alsof ik het urbi et orbi kwam uitspreken. Ik heb voor dit optreden wel een keer geoefend bij mijn buurvrouw in Leiden. Ik kwam langs met het excuus of ze mij een kopje zout (voor bij de eitjes) kon uitlenen. Dat vond ze een goed idee. En haar vriendin/partner ook.

Hoorn

Op de foto hier rechts (op het podium in Hoorn) heb ik een korte broek aan. Nu zult u denken, waarom heeft de paashaas een korte broek aan? Nou, je wilt niet weten hoe heet het was die dag.

Verder was er weer het traditionele kerstdiner op Goede Vrijdag. Dat zie je in het tweede deel van de onderstaande film.

Koos, in 2016

In 2016 werd ik vervangen door Koos. Koos is nog veel fanatieker als het om Pasen gaat. Koos reisde zelfs helemaal naar Paaseiland in de Stille Zuidzee, voor een scène van een paar seconden in een filmpje van anderhalve minuut. Kun je nagaan. Beleef het hieronder:

———————

Vrolijk Pasen 2009Extra: een ko(s)misch verhaaltje (uit 2008)

Ook heb ik nog een ko(s)mische weblog in de aanbieding getiteld “Pasen in de Ruimte”, door mijn oude pluche alter ego Gerrit. Het is van Pasen 2008. Alweer een tijdje terug dus. Maar toch is het elk jaar weer actueel.

Lieve mensen,

Vorige week was ik een beetje overspannen. Ik ging daarom naar mijn psycholoog en die zei: “ga er even lekker tussen uit Gerrit. Zoek de ruimte op”. Ik heb de daad bij het woord gevoegd en daar zit ik dan nu deze blog te schrijven.. in de ruimte. Even had ik er nog over nagedacht om tijdens de Paasdagen toch maar thuis te blijven, misschien te wachten tot Hemelvaart om de ruimte in te gaan, maar dat liet mijn ingeboren impulsiviteit mij niet toe.

Echter, de beslissing om maar meteen op ruimtereis te gaan was zo impulsief dat ik niet eens de tijd heb genomen om te kijken naar de praktische bezwaren van dit plan. Ten eerste, het is hier best wel koud. Dat is handig voor mijn meegebrachte biertjes, maar die zijn nu toch al op. En ze hebben hier dus geen supermarkt of bar in de buurt. Er is hier sowieso niet veel te doen. Ik zweef daarom de hele dag naar ‘as the world turns’ te kijken, nuchter.

Het volgende bezwaar heeft met Paaseieren te maken: waar verstop je die verrekte eieren en wie gaat ze vervolgens zoeken?! Als ik er eentje te dicht bij de zon verstop, kookt die misschien te hard door. Misschien moet ik ze dan maar ergens verstoppen where the sun don’t shine, als je begrijpt wat ik bedoel. Hoe dan ook, de dichtstbijzijnde planeet – om er eentje achter te verstoppen – is nog zo ver, dat red ik zelfs voor tweede paasdag 2015 niet! En eentje achter de maan verstoppen ligt te veel voor de hand. Daar zoeken ze als eerst. Er komt wel binnenkort een satelliet langs. Maar die stopt niet, want er is hier geen halte.

Wat betreft de figuren die de eieren dan zouden moeten gaan zoeken: die zijn in geen (zwaartekracht)velden of (melk)wegen te bekennen. En in het onwaarschijnlijke geval dat ik hier een ziel van een nog onbekende beschavingsvorm tegen zou komen, dan is het nog maar de vraag of deze figuur überhaupt zin heeft om mijn eieren te zoeken. Het buitenaardse wezen zal vermoedelijk niet eens het nut van deze prachtige traditie begrijpen. Als ik er aan denk, word ik al gefrustreerd: ik heb die eieren toch niet voor niets zo ijverig zweven te schilderen?!

Soms denk ik, waar ben ik aan begonnen? Wat een lijdensweg. Maar er zijn ook positieve puntjes: ik ben eens helemaal van de wereld, ik krijg veel zon en voldoende bewegingsruimte en – laatst, maar niet minst – deze accommodatie heeft meer dan vijf sterren! Ik heb hier bovendien een uniek uitzicht op onze blauwe knikker. Het ziet er wel ‘aardig’ uit. Spoedig ben ik weer terug bij schaapje en de rest. Ik ben hun ster. Dat is ook fijn. Hmm, misschien neem ik de eitjes wel gewoon weer mee terug.

Buitenaardse paasgroet,

 

Geef een reactie

Your email address will not be published. Required fields are marked *