Leids Ontzet 2014

Een onwetende bezoeker van de stad op twee en drie oktober ziet onmiddellijk een hele grote foute kermis en denkt, ik kom wel een ander dagje terug. Dat is jammer, want er is veel meer aan dit mooie volksfeest. Het is ook hutspot, haring, wittebrood, en vele andere tradities die ik zelf ook nog niet eerder had ervaren. Maar nu heb ik het gefilmd. Dus.

Als Leidenaar weet je ervan, als import moet je het leren. Ik kwam hier bijna veertien geleden wonen als student. Echt een Leienaar word je dan niet automatisch. Om te beginnen, je praat anders. Jaarlijks ‘vergat’ ik rond deze tijd wanneer het feest van drie oktober ook alweer gevierd werd en vertoefde dan ‘toevallig’ ergens anders op de aardbol. Maar ik ben van deze plaats gaan houden. Inmiddels heb ik zelfs de website ihvLeiden.nl (ihv staat oorspronkelijk voor ‘ik houd van’) in beheer. Daarop plaats ik mijn filmpjes over Leiden. Maar wat is een website over Leiden zonder een mooie film over twee en drrie oktoberrr? Welnu, dat heb ik dus gemaakt. Ik heb lang niet alles gezien, maar ik ben wel een stukje meer Leienaar geworden.

Ben je Leidenaar of niet, deze film (lange versie 11:50) moet je gewoon zien. Zie hieronder de korte versie (7:19).

Oekraïne, de EU en Rusland

4 april 2016, aanstaande woensdag is het referendum betreffende het associatieverdrag van de EU met Oekraïne. Er is best veel over gezegd. Wie ben ik om er nog meer over te zeggen? Ik heb twee anekdotes uit 2009. Toen ging ik naar Rusland en Oekraïne (op twee verschillende reizen) voor respectievelijk een politieke conferentie en een reisje met mijn rugzak. 

Round table in PermIn Rusland was ik terechtgekomen in Perm; een stad tegen de Oeral aan. In de Sovjettijd werd Perm groot door de oorlogsindustrie. Nu was ik daar om te participeren in een EU-Ruslandconferentie, over continentale samenwerking in veiligheid, energie, onderwijs, dat soort zaken. Wel geinig. Ik studeerde destijds Europese Unie Studies in Leiden en in die hoedanigheid had ik mij ingeschreven op een advertentie waarin de Russen veelbelovende studenten uit de EU zochten. Ik kon niet veel beloven, maar ik mocht toch meedoen.

Alleen al de visumprocedure was een hachelijk, maar ook wel enerverend, avontuur. Van de reis heb ik nog slechts een fotofilmpje (zie hieronder) en een webpagina over mijn bevindingen; zie hier: http://sijmen.weblog.leidenuniv.nl/

Op de Conferentie zei ik onder andere iets over energie; de afhankelijkheid van de EU van Russisch gas, want daar schreef ik destijds een scriptie over. Wat viel op? De Russen zagen (de) Oekraïne volgens mij nog steeds als een vazalstaat van moedertje Rusland, waar ze nog wel even hun gas doorheen moesten pompen, op hun voorwaarden, en anders kunnen ze die afvallige hoek altijd nog opnieuw inlijven. Wellicht chargeer ik. Misschien ook niet. (NB: dit was nog vóór Rusland de Krim inpikte).

KievDatzelfde jaar was ik in het mooie en autonome Oekraïne. Weer een bijzondere reis. Het vliegen naar Kiev was een stuk makkelijker dan naar Rusland. Ik had tenslotte geen visum nodig. Na een paar dagen ging ik van Kiev naar het prachtige Lviv in Galicië met de nachttrein. Het was fijn. Dat is nu mijn associatie met het land. Moet ik nog zeggen dat ik ‘voor’ ben? Ik ben voor.

Ik denk dat de EU en Oekraïne elkaar nodig hebben. Zo voelt het ook. Toegegeven, ik ben alleen in het westen van het land geweest, dat ook het meest Westers is. Het schijnt nogal wat uit te maken in welke hoek je bent. Desalniettemin, het is één land.

(Het bovenstaande filmpje was oorspronkelijk bijna negen minuten lang. Maar dat gaat niemand meer uitzitten tegenwoordig. Dus heb ik het wat sneller gemaakt).

S.Groot