Verhuizing!

Het heeft wat tijd en moeite gekost, maar het is ons uiteindelijk gelukt om het tweekamerappartement in Rijswijk te verkopen en vervolgens een echt huis te kopen. Het is een fijn huis in Wateringen geworden, uit 1929. Inmiddels zijn we verhuisd. En ook de poes is over. In het filmpje zie je hoe het ging.

Had ik al verteld over de krokodil op het einde? Die hoort er ook bij.

 

Vader worden voor dummies

Deze blog is van 4 februari 2016.

Ik ben Sijmen en ik heb een kleintje. (Het kleintje is een Grootje. Dat dan weer wel). Sinds dat ik getrouwd ben, is het leven zo mogelijk in een nog grotere stroomversnelling geraakt. De grootste verandering is natuurlijk de komst van onze dochter (sinds 2 februari). Inmiddels zitten we op de bekende roze wolk. Maar de maanden ervoor waren ook heel bijzonder. Zie hieronder de opvallend luchtige film over de afgelopen maanden vanuit mijn perspectief, beginnend bij mijn afscheid van Leiden.

als je de film hierboven niet kan zien, klik dan hier.

Na de geboorte:

In week 1: Nieuwe wekker. We hebben een nieuwe wekker. Maar in tegenstelling tot de oude wekker wekt ze meestal niet op de handigste tijden, is ze niet zo makkelijk weer stil te krijgen en er zit vaak poep aan. Desalniettemin zijn we heel blij met de nieuwe wekker. Ze kan ook zo lekker snoezen.

Overigens, de oude wekker zat in mijn telefoon. Die kon je gerust de hele nacht aan de voeding leggen. Dat gaat voor de nieuwe lieve wekker iets te ver.

Jinte GrootIn week 2: Verstoppertje. Ik speelde gisteren verstoppertje met mijn dochter. Zij draaide zich ‘s ochtends om in de wieg en ik verstopte mij vervolgens bij mijn werkgever (niet mijn lieve vrouw, maar die andere werkgever). In de avond kwam ik weer thuis en schuifelde geruisloos naar de wieg, want dat was de buut. Ik verloor dit spelletje echter kansloos, alweer, want het meisje was eerder bij de buut dan ik. Ik vermoedde vals spel; was zij überhaupt weggeweest van de buut? Volgens haar moeder was dat wel het geval. Okee, dan heb ik eerlijk verloren. Aan de andere kant, die vrouwen spannen de hele dag al samen..

In week 3: Ola, even een hele slechte. Jinte heeft kennelijk iets met Spanje. Als ik zeg: ontSpanje meisje, dan wil ze toch haar Spain.

In week 4: Jinte wil heel graag The Voice of Holland winnen, met een verbluffende AC/DC-immitatie.

collage-2016-03-07In week 5. Als presentje voor het krijgen van een baby, heb ik o.m. een roze bankje gekregen van mijn lieve collega’s. Het vervoer vanaf mijn werk (Den Haag) naar huis (Rijswijk) bleek een stuk makkelijker dan normaal het geval is bij het vervoeren van meubelstukken. Zie de bijlage.

In week 6. Onze Jinte is een hikster (iemand die nogal vaak de hik heeft).

In week 10

Jint Groot. verkleindIn het kader van de landelijke kennismakingstournee, is Jinte Groot gisteren (eind van de werkdag) even op het Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties in Den Haag geweest. De medewerkers van de directie Constitutionele Zaken en Wetgeving op de twaalfde verdieping – die een Ontmoet & Groet met de jonge prinses/superster hadden gewonnen – waren uitzinnig van vreugde. Ze werd letterlijk op handen gedragen.

Toen Jinte met haar entourage weer op huis aan wilden gaan, bleek de dienstdoende auto echter moeilijk terug te vinden. Aldus werd de tournee uitgebreid met een flinke rondleiding in een Maxicosi door de ministeriële parkeergarage. Met dank aan de bewaking is het vehikel weer getraceerd.

Uiteraard lag de verzamelde roddelpers de gehele tijd op de loer, maar het publiciteitsprotocol werd strikt gehandhaafd. Met andere woorden, er zijn officieel geen foto’s van.

De Bruiloft

Groot en GebraadIk heb ook ervaring met filmen op bruiloften. Maar nu stapte ik zelf in het huwelijksbootje (vrij letterlijk ook). En wat doe je dan? Alles met een selfiestick? Neen, dan regel je een filmmaker en een fotograaf uit je vriendenkring. Zo gezegd en zo gedaan. De fotograaf heeft schitterende plaatjes geschoten (waaronder de foto hierboven) en de filmmaker heeft een prachtige film gemaakt (zie hieronder).

Maar dan heb je dus twee mooie presentaties, plus nog een hoop beeldmateriaal toegestuurd door de bruiloftsgasten en een beetje van mijzelf. Het was tijd voor een supermontage; een film met beelden uit verschillende hoeken en camera’s, waarin de hele dag wordt belicht. Zie hieronder het resultaat. Zo was het.

Groetjes,

Oliebol!

De culinaire ‘hoogtepunten’ van het Leids Ontzet (3 oktober) bestaan uit haring, wittebrood, hutspot en.. oliebollen van de kermis. Vorig jaar had ik al een filmpje gemaakt over haring, waarin ik het Leidse publiek de prikkelende vraag stelde “haring; vies of smerig?“. Maar zelf bleef ik uiteraard geheel objectief in deze enquete, in verband met mijn journalistieke integriteit en zo. De vraagstelling leverde wel een kleine fittie op met een bekende Leidse komiek [klik].

Dit jaar was het de beurt aan de oliebol. In 2013 had ik dit oliebollenproject al een zetje gegeven, door een documentaire van (uiteindelijk) 1:40 te maken over deze goddelijke vetballen, als opdracht voor een filmcursus. Deze beelden heb ik in de film verwerkt. Je zou ook kunnen zeggen dat ik drie jaar heb gewerkt aan het bovenstaande filmpje. Zo’n langdurig en diepgaand onderzoek naar de oliebol, zorgt voor de nodige verdieping en vooral verbreding.

De oliebol werkt niet alleen bevredigend voor een welig tierende vetzucht, het filmpje van december 2013 bracht ook een maatschappelijke discussie teweeg over hoelang de oliebol lekker blijft nadat het uit de kokende olie komt. De meningen liepen sterk uiteen en de gemoederen liepen op. Dit onderwerp verdiende een nieuwe frisse blik. Hoe kijken wij anno 2015 tegen deze kwestie aan? Bekijk de film en dan mag ook jij een mening hebben.

Vet veel plezier.

Oekraïne, de EU en Rusland

4 april 2016,

Woensdag is het referendum betreffende het associatieverdrag van de EU met Oekraïne. Er is best veel over gezegd. Wie ben ik om er nog meer over te zeggen? Ik heb twee anekdotes uit 2009. Toen ging ik naar Rusland en Oekraïne (op twee verschillende reizen) voor respectievelijk een politieke conferentie en een reisje met mijn rugzak. 

Round table in PermIn Rusland was ik terechtgekomen in Perm; een stad tegen de Oeral aan. In de Sovjettijd werd Perm groot door de oorlogsindustrie. Nu was ik daar om te participeren in een EU-Ruslandconferentie, over continentale samenwerking in veiligheid, energie, onderwijs, dat soort zaken. Wel geinig. Ik studeerde destijds Europese Unie Studies in Leiden en in die hoedanigheid had ik mij ingeschreven op een advertentie waarin de Russen veelbelovende studenten uit de EU zochten. Ik kon niet veel beloven, maar ik mocht toch meedoen.

Alleen al de visumprocedure was een hachelijk, maar ook wel enerverend, avontuur. Van de reis heb ik nog slechts een fotofilmpje (zie hieronder) en een webpagina over mijn bevindingen; zie hier: http://sijmen.weblog.leidenuniv.nl/

Op de Conferentie zei ik onder andere iets over energie; de afhankelijkheid van de EU van Russisch gas, want daar schreef ik destijds een scriptie over. Wat viel op? De Russen zagen (de) Oekraïne volgens mij nog steeds als een vazalstaat van moedertje Rusland, waar ze nog wel even hun gas doorheen moesten pompen, op hun voorwaarden, en anders kunnen ze die afvallige hoek altijd nog opnieuw inlijven. Wellicht chargeer ik. Misschien ook niet. (NB: dit was nog vóór Rusland de Krim inpikte).

KievDatzelfde jaar was ik in het mooie en autonome Oekraïne. Weer een bijzondere reis. Het vliegen naar Kiev was een stuk makkelijker dan naar Rusland. Ik had tenslotte geen visum nodig. Na een paar dagen ging ik van Kiev naar het prachtige Lviv in Galicië met de nachttrein. Het was fijn. Dat is nu mijn associatie met het land. Moet ik nog zeggen dat ik ‘voor’ ben? Ik ben voor.

Ik denk dat de EU en Oekraïne elkaar nodig hebben. Zo voelt het ook. Toegegeven, ik ben alleen in het westen van het land geweest, dat ook het meest Westers is. Het schijnt nogal wat uit te maken in welke hoek je bent. Desalniettemin, het is één land.

(Het bovenstaande filmpje was oorspronkelijk bijna negen minuten lang. Maar dat gaat niemand meer uitzitten tegenwoordig. Dus heb ik het wat sneller gemaakt).

S.Groot

Oscar

Samen met de andere fotografen op de foto

Samen met de andere fotografen op de foto

Iedereen is een ster. Gisteren heb ik een paar uur lang in de buurt van het Leiden CS gelopen om de mensen blij te maken met een Oscar. Dat deed ik in het kader van het International Photo Festival Leiden. (Zie de foto’s hieronder of hier). Het is tevens een knipoogje naar het Leids Internationaal Filmfestival, dat ook afgelopen week plaatsvond. Deze foto’s (en de foto’s van de andere fotografen) werden zondag tussen 13:00 en 17:00 bij het stadhuis op een groot scherm getoond. Hieronder zie je een filmpje dat ik maakte van mijn foto’s.

20141107_182559Hoe ik aan ‘de Oscar’ kwam is best een grappig verhaal. Ik had het de avond ervoor geleend van Minke Vorstenbosch. Zij hield een zogenaamde TEDtalk in de Meelfabriek in Leiden voor TEDx Leiden. Het praatje ging over de buurtfilm Tussen de Rijnen, die zij had geïnitieerd. Minke kwam op met het beeldje in haar hand en deed alsof ze net een Oscar had gekregen in de categorie beste korte film. Vervolgens vertelde zij over de film en wat het heeft betekend voor de sociale cohesie in onze buurt. Achteraf hadden we een borrel. Toen vertelde ik haar dat ik de volgende dag mensen in Leiden ging fotograferen en dat ik daarvoor nog een grappig extraatje zocht om de foto’s en het fotograferen nog leuker te maken. En zo kwam ik bij ‘de Oscar’, met dank aan Minke.

DSC_0019

Een grappige anekdote. Ik kwam een groepje tieners tegen met duistere kleding en dito symbolen. Ik zei: “hallo, jullie verdienen een Oscar in de categorie Beste Gothicfilm. Mag ik jullie fotograferen?” Ik gaf een foldertje van het fotofestival aan één van de jongens. Hij keek echter beteuterd. Ik zei: “Oh wacht, jullie zijn geen Gothic he?” Hij reageerde geagiteerd: “WIJ ZIJN METALHEADS”. Hij kreukelde het foldertje, gooide het op de grond en liep demonstratief weg.

Er waren dit jaar meer categorieën dan gebruikelijk. Zo waren er Oscars in de categorieën Stilstaan met een Scooter en Wachten op een Bus. Iedereen gefeliciteerd met het winnen van een Oscar. Ik heb te veel foto’s om hier te plaatsen. Bovendien gebruik ik te veel ruimte op deze website. Ik wil alleen maar zeggen dat het een bijzondere ervaring was. Ik wil iedereen bedanken, bla bla bla.

Lisboa

Ik ben naar Lisboa (Lissabon) geweest met een lieve vraow (vrouw), van wie ik hao (hou). Wat een stad, wao (wow). Ik was er vier hele dagen op bezoek en ik heb er een film van gemaakt, die je nao (nu) kunt bekijken.

plaatje 1 (2)We hebben even goed de toerist uitgehangen. Zo hebben we in de schattige trammetjes gereden, die soms met een rotvaart omlaag door de straatjes denderen en dan weer omhoog moeten tuffen. We hebben in een bus gezeten die de rivier de Taag inreed, en er gelukkig ook weer uitkwam. We hebben ook beesten gezien in de plaatselijke dierentuin. De Lissabonners deden er verder alles aan om het ons naar de zin te maken. Abrigado (bedankt) voor het bouwen van alle bezienswaardigheden en nee, ik wil geen gekleurd hoedje, ketting, roos of drugs kopen, maar abrigado voor het aanbod.

We verbleven in een goedkoop hotel, met vochtplekken aan de muur en een defecte airconditioning. Maar de locatie (midden in het oude centrum) was geweldig en het feit dat we überhaupt verkoeling nodig hadden op deze oktoberdagen was alleszins mooi meegenomen. De week daarvoor was er namelijk noodweer met heftige overstromingen. Nu was er overdag alleen zon met +30 graden Celsius en ‘s avonds kon je de korte broek aanhouden.

Onze mascotte op reis heette Wilma het Draakje, vernoemd naar degene die haar heeft vervaardigd; de moeder van mijn vriendin. Ik bedoel, Wilma is de voornaam van mijn schoonmoeder. Ze is allerminst een draak van een schoonmoeder. Zie hierboven een fotocompilatie van Wilma het Draakje.

Leids Ontzet 2014

Een onwetende bezoeker van de stad op twee en drie oktober ziet onmiddellijk een hele grote foute kermis en denkt, ik kom wel een ander dagje terug. Dat is jammer, want er is veel meer aan dit mooie volksfeest. Het is ook hutspot, haring, wittebrood, en vele andere tradities die ik zelf ook nog niet eerder had ervaren. Maar nu heb ik het gefilmd. Dus.

Als Leidenaar weet je ervan, als import moet je het leren. Ik kwam hier bijna veertien geleden wonen als student. Echt een Leienaar word je dan niet automatisch. Om te beginnen, je praat anders. Jaarlijks ‘vergat’ ik rond deze tijd wanneer het feest van drie oktober ook alweer gevierd werd en vertoefde dan ‘toevallig’ ergens anders op de aardbol. Maar ik ben van deze plaats gaan houden. Inmiddels heb ik zelfs de website ihvLeiden.nl (ihv staat oorspronkelijk voor ‘ik houd van’) in beheer. Daarop plaats ik mijn filmpjes over Leiden. Maar wat is een website over Leiden zonder een mooie film over twee en drrie oktoberrr? Welnu, dat heb ik dus gemaakt. Ik heb lang niet alles gezien, maar ik ben wel een stukje meer Leienaar geworden.

Ben je Leidenaar of niet, deze film (lange versie 11:50) moet je gewoon zien. Zie hieronder de korte versie (7:19).

De fauna van Havenwijk-Zuid

Op vrijdag 22 augustus gingen we weer vissen bestuderen met zaklampen, oftewel ‘zaklampvissen‘. Het was leuk en leerzaam. Tevens heb ik een korte natuurdocumentaire gemaakt over de fauna in mijn straat e.o. Kijk maar!

Het zaklampvissen vindt elke maand plaats onder de bezielende leiding van de onderwaterdierenexperts van Stichting RAVON en Onder Water in Leiden. Het is onderdeel van de tentoonstelling Blik Onder Water in Leiden. We moeten deze activiteit wel ‘s avonds laat doen, want anders hebben we niets aan de zaklampen.

KanoIn mei dit jaar heb ik een promotiefilmpje gemaakt voor de tentoonstelling Blik onder water in Leiden. Als dank daarvoor had ik een tegoedbon (‘voucher‘) gekregen voor een tocht door de grachten in een doorzichtige kano. 

Afgelopen zaterdag (9 augustus 2014) zat ik nietsvermoedend aan de kade een beetje te fotograferen, toen er plots een bekende snorkelaar boven het water – recht voor mijn voeten (zie de film op 1:26) – verscheen. Het was Aaf Verkade van Onder Water in Leiden. Ik vroeg haar wanneer we nu eens gingen varen. We kwamen tot de conclusie dat we dat maar meteen moesten doen.